Verbonden in leven en in afscheid


Op zondag 21 november vierden we in onze kerk de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Het werd een indrukwekkende viering. We herdachten de overledenen, die ons in het afgelopen kerkelijk jaar zijn ontvallen. We stonden ook stil bij andere dierbaren, die we missen in ons leven. De levende mens is bij herinneringen aan hun ontvallen geliefden kwetsbaar en emotioneel. Dat voel je in deze viering waar harten huilen, maar waar je ook kracht uit put door het verlies samen te delen.  Ook was er de blijdschap dat we Reinout Kooij in het afgelopen jaar ten doop mochten houden. En wat waren oma en opa Danho blij en trots met het bosje bloemen dat ze als aandenken kregen.

Een liturgische bloemschikking vol symboliek met witte rozen, klimop en kaarsen met takken, die naar de hemel reikten. Ouderling Hanneke Spermon legde de symbolen uit en sloot haar welkomstwoord af met een indringend gedicht.

Er komt in ons leven een moment
dat we iemand moeten loslaten.
Na dit verlies slaan we onze herinneringen op.
We bundelen deze zichtbaar voor onszelf
en diegene blijft in ons hart voortleven.
Een boek vol prachtige bladzijden
met dierbare gedachten.
Net als een boom die zijn blad verliest
en kracht krijgt om te blijven bestaan,
zorgen deze bladen vol herinneringen
voor troostrijk voedsel in ons hart.
Om nooit alleen verder te gaan.

 

Een gelegenheidskoor zong passende liederen en ook de liederen, die samen gezongen werden completeerden deze viering. Na de overdenking van dominee Kloosterziel werden de namen genoemd en staken familieleden hun kaars aan om te laten weten en voelen dat de herinneringen blijven en het licht van hun dierbaren altijd blijft schijnen.

 

onder ‘kerk in beweging’ – ‘bijzondere diensten’ ziet u ook de overige foto’s die tijdens deze dienst zijn gemaakt.