‘Tijd leert je leven met verdriet’

Tijdens de laatste zondag van het kerkelijk jaar werden op een gedenkwaardige wijze elf overleden gemeenteleden herdacht. De viering creëerde een gevoel van hechte saamhorigheid onder de nabestaanden en de overige kerkgangers. Op het liturgisch centrum waren de symbolen, die passen bij een afscheid, onmiskenbaar herkenbaar. Maar ook waren daar de kaarsen voor de overledenen. Nabestaanden zorgden voor het vlammetje om de kaars te laten branden en daarmee de herinnering aan hun dierbaren levend en warm te houden.


Dominee Roelof Kloosterziel leidde de viering, die op zeer passende wijze muzikaal werd ondersteund door violiste Honorée Vissers en pianist Herman Koops. Deze dienst, in het teken van de overledenen, sprak iedereen aan en gaf troost aan de nabestaanden.
Indrukwekkend was het, dat na het noemen van de namen, nagenoeg alle mensen in de kerk nog een kaarsje aanstaken om hun dierbaren op deze wijze te gedenken. De flakkerende kaarsjes vormden samen een teken van licht en warmte om de herinneringen aan geliefden tastbaar en mooi te houden. Dat bood troost om het verlies een plek te geven. Een symbolische krans om het hart van de nabestaanden waar de overledenen een dierbare plek hebben gevonden.

“Tijd heelt geen wonden.
Tijd leert je leven
met verdriet en wachten,
zeer geduldig,
tot je weer schoonheid ziet
en tot de tederste herinneringen
zo diep vertakt
zijn in je ziel,
dat die zere plekken
kunnen overgroeien”.